Ratujmy koty kuse!

Kot kusy należy do najmniej poznanych gatunków dzikich kotów na świecie. Jego obserwacja w naturalnym środowisku (lasy deszczowe Malezji i Indonezji) jest na tyle utrudniona, że w roku 1985 został on uznany, za wymarły. Powrócił do żywych w 1995 i od razu stał się obiektem badań.

Kotek kusy, w odróżnieniu od większości gatunków ze swojej rodziny, żyje w pobliżu wody. Jego dieta składa się z głównie z żab i ryb. Pomiędzy palcami ma błony pławne, które pomagają mu w sprawnym poruszaniu się w środowisku wodnym.

Największym zagrożeniem dla kotów kusych jest oczywiście człowiek.

Zwierzęta bardzo chętnie zamieszkują przy farmach rybnych. Są one dla nich łatwym źródłem pożywienia przez co są tępione jako szkodniki przez rolników. Dużym zagrożeniem jest także wycinka lasów deszczowych pod plantacje palm.

Płochliwe koty kuse nie tylko tracą terytorium, ale jako samotniki są odcinane od pozostałych przedstawicieli swojego gatunku. Mają przez to problemy ze znalezieniem partnera i rozmnożeniem się. Sprawę komplikuje również fakt, że w ośrodkach opieki, jak i ogrodach zoologicznych, znajduje się zaledwie 9 przedstawicieli tego gatunku – w tym zaledwie 1 samica.

Jako fundacja zajmująca się ochroną dzikich kotów, przykładamy wiele uwagi do tego, żeby pochylać się nad losem tych pięknych zwierząt – nie tylko żeby o nich opowiadać, ale również wspomagać je finansowo.

Ośrodek badawczy ratuje koty kuse

Dzisiaj chcemy Was prosić o pomoc dla ośrodka znajdującego się przy zoo w Songkhli, w południowej części Tajladii.

Oto co o swoim ośrodku mówi Pan Pong Surasak, szef Departamentu Badań i Rozwoju ZOO w Songkhli, z którym współpracujemy:

„Nasza strategia to nie tylko działalność wystawiennicza i rekreacyjna. Jest to również dostarczanie specjalnych doświadczeń, aby zainspirować odwiedzających do aktywnej ochrony bioróżnorodności i dzikiej przyrody. Ponadto, naszą misją jest również promowanie programu ochrony i hodowli dzikich zwierząt.

Krajobrazem zoo są lasy mieszane na zboczach górskich, siedliska nizinne i wodospad Suan-Tul, który jest naturalnym wodospadem. Zachowany jest naturalny krajobraz i roślinność, które pochodzą z tropikalnego lasu deszczowego zajmującego powierzchnię około 1,4 km2. Obszar ten nadaje się do hodowli rzadkich gatunków dzikich zwierząt w naturalnym krajobrazie”.

W Ośrodku Badawczym znajduje się obecnie 5 kotów kusych (4 samce i 1 samica). W ramach prowadzonych badań udało się odkryć m.in. wzorce zachowań kotów kusych. Są to m.in. długość snu (samice śpią dłużej niż samce) czy sposoby polowania (kot wskakuje do wody i wyciąga na brzeg złapaną zdobycz).

Niestety epidemia, która opanowała świat, niesie również trudności w programach badawczych prowadzonych na rzecz tych zwierząt. Chcąc wspomóc ten gatunek, a przede wszystkim go uratować. Tak by również nasze dzieci mogły cieszyć się ich wspaniałym wyglądem, prosimy Was o pomoc.

Pamiętajmy, że dzikie koty to nie tylko tygrysy i lwy! Mniejsze gatunki, nie tak efektowne jak ich duzi bracia, również zasługują na swoją szansę.

Więcej o tym wspaniałym gatunku dowiedzieć się można z naszej encyklopedii: https://ratujmydzikiekoty.pl/encyklopedia-kotow/kotek-kusy/

Link do zbiórki – https://zrzutka.pl/3r7gmx

kot pustynny
Felis margarita
ocelot nadrzewny - margaj
Leopardus wiedii
lampart plamisty
Panthera pardus

jak możesz pomóc

Wesprzyj nas

Jeśli chcesz pomóc nam ratować zagrożone gatunki kotów, możesz wpłacić darowiznę. Sam ustal kwotę, którą wpłacisz w imię ochrony tych pięknych zwierząt. W ramach podziękowania za darowiznę minimum 10 zł otrzymasz od nas kod, uprawniający do pobrania jednej z setek tapet na komputer i telefon.

wesprzyj fundację