Puma concolor

puma płowa

Puma concolor

puma płowa

Wygląd

Puma wyglądem i wagą zdecydowanie bardziej wpisuje się w kategorię wielkich kotów, ale genetycznie znacznie bliżej spokrewniona jest z małymi kotami. Nie potrafi ryczeć jak wielkie koty, a budowa jej ciała jest zbliżona do geparda. To największy kot, który potrafi miauczeć.

Pumy mają jednolity kolor sierści za to w różnych odcieniach. Występują płowe, żółte i siwe, ale też rude. Wielkość kota również zależy od jego występowania, najmniejsze osobniki występują w rejonach, gdzie muszą konkurować z większymi jaguarami.

Pumy mają okrągłą głowę i uszy, ale ich ciało jest wydłużone i smukłe. Dzięki umaszczeniu, wielkości i czarnej końcówce muskularnego ogona pumy nazywane są też często lwami górskimi. Pumy mają jednak wiele imion, w języku angielskim istnieje ich aż czterdzieści.

Puma ma muskularne łapy i tylne są dłuższe niż przednie. Dzięki temu jest świetnym skoczkiem. Lwy górskie mają w przednich łapach pięć palców, a w tylnych cztery. Pazury są zaokrąglone i chowają się, gdy nie są potrzebne.

Nos pumy jest zawsze różowy, a futro pod nim jest białe. Ciemniejsze futro zaczyna się przy wibrysach. Oczy są jasne i mają okrągłe źrenice, którymi koty świetnie widzą w nocy.

Zachowanie

Pumy występują w obu Amerykach i są najlepiej rozprzestrzenionym gatunkiem kotowatych w tej części świata. Może wynikać to z faktu, iż uznaje się za niegroźne dla człowieka i często trzyma jako zwierzę domowe, mimo jej rozmiarów. Lew górski nawet prowokowany, prawie na pewno ucieknie i nie zaatakuje człowieka.

Puma potrafi dostosować się do różnych warunków bytowych i skrajnych temperatur. Dobrze rozwija się zarówno w zimnych lasach iglastych, jak i w gorących lasach tropikalnych, na terenach zalewowych i na terenach półsuchych. Pumę można spotkać na terenie otwartym, jak i znacznie osłoniętych roślinnością lub kamieniami oraz na terenach równinnych i górzystych.

Te zwierzęta są aktywne nocą i wczesnym porankiem lub późnym wieczorem. Polują na zwierzęta naziemne, więc tam spędzają większość swojego czasu, ale są również świetnymi wspinaczami. Na drzewach szukają schronienia, a za ofiarą potrafią przemierzyć znacznie odległości.

Jako zwierzęta samotnicze pumy wybierają sobie teren, który nazywają własnym i bronią go przed innymi kotami. Typowo dla kotowatych samce pumy mają znacznie większe domy niż samice i kilka samic znajduje się w obrębie terenu jednego samca.

Lwice górskie najczęściej wybierają tereny przylegające do matczynego, a samce odchodzą na dalekie odległości, by zachować różnorodność genetyczną. Niektóre osobniki mają dom letni i zimowy, między którymi migrują w ślad za zdobyczą.

Pumy komunikują się głównie poprzez pozostawiane ślady zapachowe. Ich ulubionym sposobem na przekazywanie wiadomości jest usypywanie kupki ziemi tylnymi łapami. Potrafią wydawać też różne dźwięki oprócz wspomnianego miauczenia, takie jak ćwierkanie, syczenie czy warczenie.

Pumy to bardzo sprawni łowcy i wielkość roślinożercy wydaje się nie mieć dla nich znaczenia. Polują chętnie na malutkie myszki, czy insekty, ale równie dobrze mogą złapać wielkiego widłoroga amerykańskiego lub łosia, którego dorosły osobnik może ważyć nawet 700 kg. Tak dużą zdobycz lubią chować w kupce liści na później. Gdy w pobliżu przebywają jaguary, pumy zadowalają się mniejszym roślinożercą.

Są uciążliwe dla hodowców bydła i owiec, bo często zabijają je, widząc w nich łatwą zdobycz. Muszą się jej również obawiać właściciele psów i koni.
Pumy są bardzo silne i zadziwiają skakaniem na odległość 12 metrów w dal i 7 metrów wzwyż. Lwy górskie mają wystarczającą siłę, by przenosić zdobycz trzy razy cięższą od siebie. Ich ciała przystosowane są do krótkich biegów z prędkością do 72 km/h. Potrafią też pływać, ale unikają wody.

Pumy nie mają określonego sezonu godowego, ale młode najczęściej pojawiają się na świecie w cieplejszych miesiącach. Kocięta rodzą się z niebieskimi oczkami i cętkami na puchatym futerku, które znikają podczas dojrzewania. Po dziesięciu dniach od urodzenia małe lewki górskie otwierają oczy, zaczynają im rosnąć ząbki i chęć do zabawy. Po czterdziestu dniach przestawiają się na docelową dietę mięsną. Samica jest płodna do dwunastego roku życia, a samiec aż do dwudziestego, dlatego w miocie więcej jest samiczek.

Lwy górskie osiągają dojrzałość płciową po dwóch latach od urodzenia i wtedy opuszczają rodzicielkę, a zaczynają się rozmnażać, dopiero gdy uda im się zdobyć własne terytorium.

Zagrożenia

Puma jest dość gęsto rozprzestrzenionym gatunkiem i mimo iż jej populacja spada, oznaczona została jako zwierzę, którego przetrwaniem nie należy się na razie martwić. Lwy górskie to na większości terenów czołowi drapieżnicy, kontrolujący populacje roślinożerców.

Jak każdy gatunek dzikiego zwierzęcia puma również cierpi z powodu coraz większej ekspansji ludzkich siedzib, gdyż uniemożliwia to jej prawidłowe funkcjonowanie. Problemem jest także fragmentacja terytoriów i oddzielanie części zwierząt od reszty populacji. Negatywny wpływ takiego zjawiska świetnie obrazuje podgatunek pumy florydzkiej, z której większość osobników ma złamany ogon. Jest to wynik chowu wsobnego, który skutkuje też innymi genetycznymi chorobami takimi jak wady serca czy wysokie ryzyko zachorowania na białaczkę.

Ludzie często też zabijają te koty dla sportu lub obrony swoich zwierząt hodowlanych. Dużo pum ginie również pod kołami samochodów, gdy przemieszczają się na dalekie odległości w poszukiwaniu własnego domu, zdobyczy lub partnerki.

Autor: Małgorzata Banaszkiewicz

kot pustynny
Felis margarita
ocelot nadrzewny - margaj
Leopardus wiedii
lampart plamisty
Panthera pardus

jak możesz pomóc

Wesprzyj nas

Jeśli chcesz pomóc nam ratować zagrożone gatunki kotów, możesz wpłacić darowiznę. Sam ustal kwotę, którą wpłacisz w imię ochrony tych pięknych zwierząt. W ramach podziękowania za darowiznę minimum 10 zł otrzymasz od nas kod, uprawniający do pobrania jednej z setek tapet na komputer i telefon.

wesprzyj fundację