Leopardus jacobita

ocelot andyjski

Leopardus jacobita

ocelot andyjski

Wygląd

Ocelot andyjski ma długie, grube, szare futro w rdzawo-brązowe plamki i ciemne pręgi. Wokół ust i pod oczami ma białe futerko, które sprawia, że każdy dorosły osobnik wygląda jak staruszek. Włosy są najdłuższe na grzbiecie i ogonie, na którym tworzą kilka ciemnych pierścieni (6-9).

Większość kotów ma pierś pozbawioną wzoru, jednak ocelot andyjski ma na niej wyraźne poziome pasy. Oceloty z Andów mają także małe oczy z okrągłymi źrenicami. Koty te z wiekiem tracą intensywną barwę znaczeń na futrze i pozostaje głównie kolor szary.

Wszelkie wymiary i opisy pochodzą od jedynego schwytanego okazu ocelota i niewielkiej ilości zdjęć.

Zachowanie

Dzięki jednemu okazowi ocelota andyjskiego, któremu udało się założyć obrożę z nadajnikiem, wiadomo co nieco o zachowaniu tych bardzo skrytych kotów. Ich cechą charakterystyczną wydaje się nieśmiałość i uwielbienie samotności. Samce szukają towarzystwa tylko w okresie godowym, a samice oprócz tego wychowują młode.

Oceloty andyjskie zamieszkują wyłącznie bardzo kamieniste wyższe partie Andów porośnięte skąpą roślinnością. Aktywują się tam głównie nocą, okazjonalnie pokazując się za dnia.

Koty skupiają się w miejscach z dostępem do bieżącej wody i zdobyczy. Oceloty andyjskie polują głównie na wiskacze i inne małe ssaki. Wcześniej główną ich zdobyczą były szynszyle, ale ich populacje zniknęły z Andów. Polują więc także na ptaki i jaszczurki.

Bardzo gruby i puchaty ogon pomaga ocelotowi z Andów w zachowaniu równowagi podczas skoków po skalistych zboczach gór. Naoczni świadkowie twierdzą, że robi to bardzo zręcznie, mimo niepozornego wyglądu.

Dzięki zaobserwowanym kociętom przypuszcza się, że sezon godowy tych kotów może zaczynać się w okresie wakacyjnym. Jedyną kryjówką dostępną ocelotom są kupki z kamieni i jaskinie, więc przypuszcza się, że tam znikają w ciągu dnia i tam rodzą młode.

Zagrożenia

Dużym zagrożeniem dla ocelotów andyjskich jest znaczna fragmentacja populacji. Oceloty są od siebie oddzielone i nie mogą się krzyżować, przez co słabną ich geny.

Mimo że polowanie i handel ocelotami są zabronione, prawo to nie chroni ich w sposób dostateczny i ich populacja nadal spada. Skóry zdjęte z ocelotów andyjskich nadal są widywane na czarnym rynku. Oceloty są skrajnie zagrożone wyginięciem.

Chilijczycy i Boliwijczycy uważają, że oceloty andyjskie przynoszą pecha i aby temu zapobiec, tradycja nakazuje zabić ujrzanego kota. Kolejną tradycją jest trzymanie wypchanych i zasuszonych skór tego zwierzęcia przez ludy mieszkające w Andach. Używają ich do magii, rytuałów i festiwali.

Środowisko ocelotów zmienia się i coraz mniej terenów jest dostępnych dla tych kotów.

Znacznym zagrożeniem dla ocelotów andyjskich jest też brak wiedzy na ich temat, bo nie wiadomo dokładnie jak je chronić i jak bardzo ta pomoc jest im potrzebna.

Źródło zdjęcia: https://news.mongabay.com/2017/02/field-notes-finding-jacobo-an-andean-cat-captivates-conservationists/

Autor: Małgorzata Banaszkiewicz

kot pustynny
Felis margarita
ocelot nadrzewny - margaj
Leopardus wiedii
lampart plamisty
Panthera pardus

jak możesz pomóc

Wesprzyj nas

Jeśli chcesz pomóc nam ratować zagrożone gatunki kotów, możesz wpłacić darowiznę. Sam ustal kwotę, którą wpłacisz w imię ochrony tych pięknych zwierząt. W ramach podziękowania za darowiznę minimum 10 zł otrzymasz od nas kod, uprawniający do pobrania jednej z setek tapet na komputer i telefon.

wesprzyj fundację